Πού να φάτε στη Θεσσαλονίκη, δρόμο προς δρόμο

Σε ποιο κομμάτι του κέντρου πρέπει να φάτε;

Τα Λαδάδικα, η Βαλαωρίτου, οι δύο αγορές και η Άνω Πόλη είναι οι τέσσερις περιοχές που κρατούν σχεδόν όλο το καλό φαγητό του κέντρου, και όλες χωράνε σε είκοσι λεπτά περπάτημα από την Αριστοτέλους. Τα Λαδάδικα, η παλιά συνοικία των λαδεμπόρων, έχουν τις πυκνότερες ταβέρνες· η Βαλαωρίτου, παλιό κλωστοϋφαντουργικό τετράγωνο, έχει τα νεότερα μεζεδοπωλεία και τις κουζίνες που δουλεύουν ως αργά.

Η εξαίρεση είναι η ίδια η παραλία. Οι βεράντες που κοιτούν τον Θερμαϊκό και τον Λευκό Πύργο χρεώνουν τη θέα σε κάθε πιάτο, με λογαριασμό 40% με 70% πάνω από αυτό που κοστίζει το ίδιο φαγητό τρία τετράγωνα πιο μέσα. Αξίζουν ένα ποτό στο ηλιοβασίλεμα και όχι ένα δείπνο.

• Λαδάδικα: ταβέρνες και μεζεδοπωλεία σε πεζόδρομους, το πιο εύκολο πρώτο βράδυ.
• Βαλαωρίτου: νεότερες κουζίνες, τσίπουρο, κόσμος ως τις δύο τα ξημερώματα.
• Άνω Πόλη: παλιές ταβέρνες, θέα στην πόλη, ήσυχο τραπέζι και λογαριασμός γειτονιάς.

Διαβάστε στη συνέχειαΠόσο κοστίζει το φαγητό στην Ελλάδα; Οδηγός τιμών

Τι τρώει η Θεσσαλονίκη που δεν τρώει η υπόλοιπη Ελλάδα;

Η κουζίνα της πόλης γράφτηκε δύο φορές: μία από τους Οθωμανούς και τους Σεφαραδίτες και μία από τους πρόσφυγες του 1922, που έφεραν μαζί τους τα μπαχάρικα της Μικράς Ασίας και τα γλυκά της Πόλης. Τα σουτζουκάκια με κύμινο, τα μύδια σαγανάκι και το μυδοπίλαφο, οι πιπεριές Φλωρίνης ψητές με φέτα και το κιουνεφέ είναι όλα από εκείνη τη γραμμή.

Το πρωινό είναι το πιο ξεκάθαρο σημάδι. Μπουγάτσα με κρέμα ή με τυρί, κουλούρι Θεσσαλονίκης με σουσάμι από τον δρόμο, και τρίγωνα Πανοράματος για μετά — τρία πράγματα που κοστίζουν κάτω από πέντε ευρώ μαζί και που η υπόλοιπη χώρα αντιγράφει χωρίς να τα πετυχαίνει.

Πού τρώτε γύρω από το Μοδιάνο και την Καπάνι;

Οι δύο κεντρικές αγορές είναι η απάντηση για το μεσημέρι. Η Καπάνι, η παλιότερη, είναι πάγκοι με ψάρι, κρέας, ελιές και μπαχαρικά, με μικρά μεζεδοπωλεία χωμένα ανάμεσά τους· το Μοδιάνο, η σκεπαστή αγορά του 1925, ξαναδούλεψε πρόσφατα και συνδυάζει πάγκους με τραπέζια που σερβίρουν ως το βράδυ.

Το φαγητό εκεί είναι το φθηνότερο σοβαρό φαγητό της πόλης: ένα ούζο ή ένα τσίπουρο με τρεις-τέσσερις μεζέδες βγαίνει 10–14 € το άτομο, και τα υλικά ήρθαν από τον πάγκο δέκα μέτρα πιο πέρα. Το Μπιτ Παζάρ, μια μικρή πλατεία πίσω από την Εγνατία, κάνει το ίδιο πράγμα ακόμη πιο λιτά και ακόμη πιο φθηνά.

• Καπάνι: πάγκοι και ουζερί, ανοιχτά από νωρίς το πρωί ως αργά το απόγευμα.
• Μοδιάνο: σκεπαστή αγορά, τραπέζια που κρατούν ως το βράδυ, λίγο ακριβότερα.
• Μπιτ Παζάρ: παλιά ουζερί γύρω από μια πλατεία, οι χαμηλότερες τιμές του κέντρου.

Διαβάστε στη συνέχειαΤι να φάτε στην Ελλάδα: είκοσι πιάτα που αξίζουν παραγγελία

Πόσο πρέπει να κοστίζει ένα γεύμα στη Θεσσαλονίκη;

Οι τιμές της πόλης είναι σταθερά χαμηλότερες από τις αθηναϊκές για το ίδιο φαγητό, κατά δύο ως πέντε ευρώ το άτομο, και ο λόγος είναι ότι οι φοιτητές είναι το ένα πέμπτο του πληθυσμού και κάθε μαγαζί το ξέρει. Ένα τραπέζι με μεζέδες μοιρασμένους ανάμεσα σε τέσσερις είναι πάντα ο φθηνότερος τρόπος να φάτε καλά.

Η δεύτερη μεταβλητή είναι η ώρα. Η Θεσσαλονίκη κάθεται στο τραπέζι στις δέκα, οπότε στις επτά οι ίδιες αίθουσες είναι μισοάδειες — και εκεί ακριβώς ζουν οι κρατήσεις ήσυχης ώρας στο Filotimo, που κόβουν το φαγητό στη μισή τιμή. Ο πίνακας από κάτω είναι η σύντομη εκδοχή όλου του χάρτη.

Διαβάστε στη συνέχειαΠού βρίσκετε τις καλύτερες προσφορές μεσημεριανού;