Πώς να τρώτε φθηνά στην Ελλάδα χωρίς να τρώτε άσχημα

Γιατί το φθηνό είναι πρώτα θέμα ώρας;

Μια ελληνική κουζίνα έχει το ίδιο ενοίκιο, το ίδιο προσωπικό και τον ίδιο λογαριασμό αερίου στις έξι και μισή όπως και στις εννιά και μισή. Αυτό που δεν έχει στις έξι και μισή είναι πελάτες. Ανάμεσα περίπου στις δύο και στις έξι το απόγευμα, και ξανά την πρώτη ώρα μετά το άνοιγμα για δείπνο, τα περισσότερα εστιατόρια της χώρας λειτουργούν με ελάχιστη πληρότητα και με όλο το κόστος του να είναι ανοιχτά.

Αυτό το κενό είναι η μεγαλύτερη μεμονωμένη οικονομία που υπάρχει για όποιον τρώει στην Ελλάδα, και δεν σας κοστίζει τίποτα πέρα από το να φάτε μία ή δύο ώρες νωρίτερα από το πλήθος. Είναι επίσης ο λόγος που λειτουργούν καθόλου οι εκπτώσεις στο φαγητό: ένα εστιατόριο μπορεί να κόψει στη μέση τον λογαριασμό σας στις επτά με τρόπο που δεν μπορεί στις εννιά, γιατί στις επτά η εναλλακτική είναι ένα άδειο τραπέζι που δεν αποδίδει τίποτα.

• Το μεσημεριανό που σερβίρεται περίπου από τις δύο ως τις πέντε είναι σχεδόν παντού το φθηνότερο ζεστό γεύμα της ημέρας.
• Η πρώτη βάρδια του δείπνου, γύρω στις επτά, είναι εκεί που ζουν οι κρατήσεις με έκπτωση και οι προσφορές ήσυχων ωρών.
• Το κυριακάτικο μεσημεριανό είναι η εξαίρεση: είναι το πιο πολυσύχναστο και ακριβό οικογενειακό γεύμα της εβδομάδας.

Διαβάστε στη συνέχειαΕννιά τρόποι να κάνετε οικονομία όταν τρώτε έξω στην Ελλάδα

Πώς παραγγέλνει ένα ελληνικό τραπέζι;

Ο πιο ακριβός τρόπος να φάτε στην Ελλάδα είναι ένα κυρίως πιάτο ανά άτομο, διαλεγμένο από τη μέση του καταλόγου. Αυτή είναι μια βορειοευρωπαϊκή συνήθεια εφαρμοσμένη σε έναν κατάλογο που δεν σχεδιάστηκε ποτέ γι' αυτήν, και παράγει αξιόπιστα τον μεγαλύτερο λογαριασμό και το λιγότερο ενδιαφέρον γεύμα.

Ένα ελληνικό τραπέζι παραγγέλνει κατά μήκος του καταλόγου και μοιράζεται. Τέσσερα ή πέντε μικρά πιάτα, ένα μεγάλο, ψωμί, και μια σαλάτα που τσιμπάνε όλοι. Ο λογαριασμός για τέσσερα άτομα που τρώνε έτσι είναι τακτικά κατά ένα τρίτο μικρότερος από τέσσερα ξεχωριστά κυρίως, και το φαγητό είναι καλύτερο, γιατί τα φθηνά πιάτα είναι αυτά που η κουζίνα φτιάχνει εδώ και πενήντα χρόνια.

Τα φθηνότερα καλά πράγματα σχεδόν σε κάθε κατάλογο είναι τα λαδερά, τα όσπρια και ό,τι είναι τηγανητό. Γίγαντες, φάβα, μπριάμ, χόρτα, κολοκυθάκια τηγανητά, ένα πιάτο γαύρος. Κανένα από αυτά δεν είναι συμβιβασμός. Αρκετά από αυτά είναι όσα παραγγέλνουν οι Έλληνες όταν τρώνε για ευχαρίστηση και όχι για να εντυπωσιάσουν κάποιον επισκέπτη.

Ποια είναι τα τέσσερα είδη μαγαζιού;

Τα ελληνικά μαγαζιά φαγητού δεν είναι εναλλάξιμα, και το να ξέρετε ποιο είναι ποιο εξοικονομεί περισσότερα από οποιαδήποτε σύγκριση τιμών. Τα ονόματα στην ταμπέλα είναι πραγματική πληροφορία.

Η ταβέρνα σερβίρει μαγειρευτά και ψητά, συνήθως με σύντομο κατάλογο και μια οικογένεια να τη διευθύνει. Το μεζεδοπωλείο ή το ουζερί σερβίρει μικρά πιάτα για μοίρασμα με ένα ποτό, και είναι ο φθηνότερος τρόπος να φάει καλά μια παρέα. Η ψησταριά είναι το μαγαζί της σχάρας, όπου το κρέας είναι το ζητούμενο και η τιμή ανά πιάτο χαμηλή. Το μαγειρείο, ή ένα μαγαζί που διαφημίζει μαγειρευτά, σερβίρει τις κατσαρόλες με τα φαγητά που έγιναν το πρωί, και είναι σχεδόν πάντα το πιο συμφέρον ζεστό μεσημεριανό σε κάθε ελληνική πόλη.

• Ταβέρνα: μαγειρευτά και ψητά, μέτριες τιμές, η προεπιλογή.
• Μεζεδοπωλείο ή ουζερί: μικρά πιάτα για μοίρασμα, η καλύτερη σχέση αξίας για τρία άτομα και πάνω.
• Ψησταριά: ψητό κρέας, μεγάλος τζίρος, χαμηλές τιμές.
• Μαγειρείο: τα μαγειρευτά της ημέρας, φθηνότερα το μεσημέρι, τελειωμένα ως το απόγευμα.

Ποια σήματα δουλεύουν αξιόπιστα;

Οι κατάλογοι είναι ο καλύτερος μεμονωμένος δείκτης. Ένας σύντομος κατάλογος σημαίνει ότι η κουζίνα μαγειρεύει· ένας μακρύς, ειδικά με φωτογραφίες και πέντε γλώσσες, σημαίνει ότι η κουζίνα συναρμολογεί. Ο αριθμός των πιάτων λέει περισσότερα από οποιαδήποτε βαθμολογία κριτικών.

Το δεύτερο καλύτερο σήμα είναι ένα χειρόγραφο ή τυπωμένο ημερήσιο φύλλο συνδεδεμένο με τον κατάλογο. Αυτά είναι τα μαγειρευτά, φτιαγμένα εκείνο το πρωί, και η παρουσία τους σημαίνει ότι το μαγαζί το τρέχει κάποιος που μαγειρεύει και όχι κάποιος που ξαναζεσταίνει. Και τα δύο σήματα φαίνονται από το πεζοδρόμιο πριν δεσμευτείτε σε οτιδήποτε.

• Ένας κατάλογος που διαβάζεται σε λιγότερο από ένα λεπτό είναι καλό σημάδι.
• Ένα ημερήσιο φύλλο με μαγειρευτά είναι ακόμη καλύτερο.
• Φωτογραφίες του φαγητού στον κατάλογο είναι αξιόπιστη προειδοποίηση.
• Κάποιος που πληρώνεται για να στέκεται έξω και να σας καλεί μέσα είναι ακόμη ισχυρότερη προειδοποίηση.

Πόσο μετράει το πού κάθεστε;

Στην πράξη, η τιμή ενός γεύματος στην Ελλάδα καθορίζεται από τον ταχυδρομικό κώδικα περισσότερο παρά από την κουζίνα. Ένα τραπέζι με άμεση θέα στην Ακρόπολη, στην καλντέρα ή σε ένα λιμάνι κουβαλά ένα πριμ που δεν έχει καμία σχέση με το φαγητό που φτάνει πάνω του. Το ίδιο ισχύει για κάθε δρόμο όπου οι κατάλογοι είναι τυπωμένοι σε τέσσερις γλώσσες και κάποιος στέκεται απ' έξω και σας καλεί μέσα.

Ο κανόνας που δουλεύει πανελλαδικά: απομακρυνθείτε δύο ή τρεις δρόμους από ό,τι κι αν είναι η θέα. Στην Αθήνα αυτό σημαίνει να αφήσετε τα κεντρικά σοκάκια της Πλάκας για το Κουκάκι, τα Πετράλωνα ή τα Εξάρχεια. Σε κάθε νησιωτική πόλη σημαίνει ανηφόρα και προς τα μέσα, μακριά από το λιμάνι. Η οικονομία είναι τυπικά τριάντα ως πενήντα τοις εκατό, και η αίθουσα συνήθως έχει περισσότερους Έλληνες παρά τουρίστες, που είναι η μόνη κριτική με αξιόπιστο νόημα.

Διαβάστε στη συνέχειαΠόσο κοστίζει το φαγητό στην Ελλάδα; Οδηγός τιμών

Ποιες παγίδες μοιάζουν με ευκαιρία;

Τα τουριστικά μενού σταθερής τιμής σπάνια συμφέρουν στην Ελλάδα. Υπάρχουν για να κάνουν την παραγγελία να φαίνεται ασφαλής, και συνήθως κοστίζουν παραπάνω από όσο θα κόστιζαν τα ίδια τρία πιάτα παραγγελμένα χωριστά, χρησιμοποιώντας τη φθηνότερη δυνατή εκδοχή του καθενός.

Να είστε εξίσου επιφυλακτικοί με όποιον διαφημίζει δωρεάν κρασί, δωρεάν γλυκό ή ένα κερασμένο ποτό με κάθε γεύμα. Το δώρο είναι κοστολογημένο μέσα στο φαγητό, και είναι σήμα ότι το εστιατόριο δεν περιμένει να σας ξαναδεί. Η πραγματική αξία στην Ελλάδα δεν διαφημίζει τον εαυτό της.

Πλαστικοποιημένος κατάλογος με φωτογραφίες, τυπωμένος σε τέσσερις γλώσσες, στα χέρια κάποιου που στέκεται στο πεζοδρόμιο και σας λέει ότι το ψάρι είναι φρέσκο. Κάθε κομμάτι αυτής της πρότασης είναι κόστος: οι φωτογραφίες απευθύνονται σε πελάτες που δεν θα ξανάρθουν, και ο άνθρωπος έξω πληρώνεται από τον λογαριασμό σας.

Διαβάστε στη συνέχειαΠού να φάτε στην Πάτρα, λιμάνι και φοιτητούπολη

Πώς αξιοποιείτε τις ώρες εκτός αιχμής;

Μόλις καταλάβετε ότι τα άδεια τραπέζια είναι πρόβλημα του εστιατορίου, μπορείτε να συναλλαγείτε μαζί του. Οι πλατφόρμες κρατήσεων που χτίστηκαν γύρω από τις ώρες χαμηλής κίνησης υπάρχουν ακριβώς για να μετακινούν πελάτες στις ώρες που τα εστιατόρια δεν μπορούν να γεμίσουν, και η έκπτωση είναι πραγματική γιατί η εναλλακτική για το εστιατόριο είναι χειρότερη.

Το Filotimo λειτουργεί ακριβώς πάνω σε αυτή τη συναλλαγή. Κλείνετε τραπέζι σε συνεργαζόμενο εστιατόριο πριν τις ώρες αιχμής και η κουζίνα κόβει πενήντα τοις εκατό από τον λογαριασμό του φαγητού· τα ποτά πληρώνονται κανονικά. Υπάρχει χρέωση υπηρεσίας που ξεκινά από έξι ευρώ για ένα άτομο και κλιμακώνεται με το μέγεθος του τραπεζιού, χρεώνεται κατά την κράτηση και όχι στο εστιατόριο, και μπορείτε να ακυρώσετε δωρεάν ως δύο ώρες πριν. Σε ένα γεύμα για δύο που αλλιώς θα κόστιζε εξήντα ευρώ, η αριθμητική δεν είναι διακριτική.

Είναι η ίδια λογική με το άδειο μεσημεριανό τραπέζι, τυποποιημένη: εσείς παραιτείστε από τη βάρδια των εννιά, και το εστιατόριο παραιτείται από τα μισά του λογαριασμού.

Διαβάστε στη συνέχειαΠοιες είναι οι φθηνότερες ώρες για φαγητό στην Ελλάδα;

Πόσο κοστίζει μια ρεαλιστική εβδομάδα;

Ένας λειτουργικός προϋπολογισμός για καλό φαγητό στην Ελλάδα, εκτός από τα πιο ακριβά νησιωτικά θέρετρα, μοιάζει περίπου έτσι. Καφές και ένα κουλούρι ή μια τυρόπιτα για πρωινό, δύο ως τέσσερα ευρώ. Ένα σουβλάκι ή ένα μεσημεριανό από φούρνο, τέσσερα ως επτά. Ένα κανονικό δείπνο με μοιρασμένα πιάτα σε μια συνηθισμένη γειτονιά, δεκαπέντε ως είκοσι το άτομο με ένα ποτό, ή τα μισά αν έχετε κλείσει μια ήσυχη ώρα.

Αυτή είναι μια χώρα όπου το καλό φαγητό είναι πραγματικά φθηνό, αρκεί να σταματήσετε να προσπαθείτε να φάτε στις οκτώ και μισή σε μια πλατεία με ένα μνημείο στο φόντο. Το φαγητό που ψάχνετε είναι αυτό που τρώνε οι άνθρωποι που ζουν εκεί, τις ώρες που το τρώνε, και δεν ήταν ποτέ η ακριβή επιλογή.

Διαβάστε στη συνέχειαΠού να φάτε στη Θεσσαλονίκη, δρόμο προς δρόμο